آیا هیچ یک از هفت روش تراز کردن چاقو را می شناسید؟
تراز کردن ابزار تراش CNC یک مهارت مهم در ماشینکاری است و دقت تراز ابزار، دقت ماشینکاری قطعات را تعیین می کند. راندمان تراز ابزار مستقیماً بر راندمان ماشینکاری قطعات تأثیر می گذارد و تراز ابزار برای عملیات ماشینکاری ماشین ابزار بسیار مهم است.
پس از روشن شدن ماشین تراش CNC، یک عملیات بازگشت صفر (نقطه مرجع) باید انجام شود تا یک مرجع واحد برای اندازه گیری موقعیت، کنترل و نمایش تراش CNC ایجاد شود، یعنی ابزار به مبدا ماشین ابزار برگردد. مبدا ماشین ابزار معمولاً در حداکثر ضربه مثبت ابزار است و موقعیت آن توسط سنسور موقعیت ماشین تعیین می شود.
پس از بازگشت ماشین ابزار به صفر، فاصله بین موقعیت ابزار (نوک ابزار) و مبدا ماشین ابزار ثابت و بدون تغییر است. بنابراین، برای راحتی تراز و پردازش ابزار، موقعیت نوک ابزار پس از بازگشت ماشین ابزار به صفر می تواند به عنوان مبدا ماشین ابزار در نظر گرفته شود. تراز ابزار فرآیند ایجاد یک سیستم مختصات قطعه کار در سیستم مختصات ماشین یک ماشین ابزار CNC و همزمان کردن مبدأ سیستم مختصات قطعه کار با مبدأ برنامهریزی است.
فاصله بین نقطه برنامهنویسی نوک ابزار در سیستم مختصات ماشین و مبدا ماشینکاری را در جهتهای X و Z از طریق روشهای برش آزمایشی یا بدون تماس اندازهگیری کنید و مقدار عددی را روی پارامترهای ماشین ابزار تنظیم کنید. از طریق فراخوانی برنامه، سیستم مختصات قطعه کار را ایجاد کنید. مقدار مختصات مطلق نقطه پایه در برنامه بر اساس مبدأ سیستم مختصات قطعه کار ایجاد شده است و کانتور قطعه را پردازش می کند.
1، اصل هم ترازی چاقو
هدف از تراز ابزار ایجاد سیستم مختصات قطعه کار است. به طور شهودی، تراز ابزار برای تعیین موقعیت قطعه کار در میز کار ماشین ابزار است، که در واقع برای محاسبه مختصات نقطه تراز ابزار در سیستم مختصات ماشین ابزار است.
برای تراش های CNC، اولین مرحله قبل از ماشین کاری، انتخاب نقطه تراز ابزار است که به نقطه شروع حرکت نسبی ابزار به قطعه کار هنگام استفاده از ماشین ابزار CNC برای پردازش قطعه کار اشاره دارد. نقطه تراز ابزار را می توان روی قطعه کار (مانند مرجع طراحی یا مرجع تعیین موقعیت بر روی قطعه کار) و همچنین روی فیکسچر یا ماشین ابزار تنظیم کرد. اگر در نقطه معینی از فیکسچر یا ماشین ابزار تنظیم شده باشد، نقطه باید درجه مشخصی از رابطه ابعادی دقیق را با مرجع موقعیت یابی قطعه کار حفظ کند.
هنگام تراز کردن ابزار، نقطه ابزار باید با نقطه ابزار منطبق باشد. به اصطلاح نقطه ابزار به نقطه مرجع تعیین موقعیت ابزار اشاره دارد و برای ابزار تراش، نقطه ابزار آن نوک ابزار است. هدف از تراز ابزار، تعیین مقدار مختصات مطلق نقطه تراز ابزار (یا مبدا قطعه کار) در سیستم مختصات ماشین و اندازه گیری مقدار انحراف موقعیت ابزار ابزار است. دقت تراز نقطه ابزار مستقیماً بر دقت ماشینکاری تأثیر می گذارد.
در ماشینکاری واقعی قطعات کار، استفاده از یک ابزار برش به طور کلی نمی تواند نیازهای ماشینکاری قطعه کار را برآورده کند و معمولاً از چندین ابزار برش برای ماشینکاری استفاده می شود. هنگام استفاده از چندین ابزار تراشکاری برای ماشین کاری، تفاوت هایی در موقعیت هندسی نقطه نوک ابزار پس از تعویض ابزار وجود خواهد داشت، در حالی که موقعیت تغییر ابزار بدون تغییر باقی می ماند. این به ابزارهای مختلفی برای اطمینان از عملکرد عادی برنامه هنگام شروع ماشینکاری در موقعیت های شروع مختلف نیاز دارد.
برای حل این مشکل، سیستم CNC ماشین ابزار مجهز به عملکرد جبران موقعیت هندسی ابزار است. با استفاده از تابع جبران موقعیت هندسی ابزار، تا زمانی که انحراف موقعیت هر ابزار نسبت به ابزار مرجع از پیش انتخاب شده از قبل اندازهگیری شده باشد، به شماره گروه تعیینشده در ستون اصلاح پارامتر ابزار سیستم CNC وارد میشود. در برنامه ماشینکاری، انحراف موقعیت ابزار را می توان به طور خودکار در مسیر ابزار با استفاده از دستور T جبران کرد. اندازه گیری انحراف موقعیت ابزار نیز باید از طریق عملیات تراز ابزار به دست آید.
2، روش تراز چاقو
در ماشینکاری CNC، روش های اصلی تراز ابزار عبارتند از روش برش آزمایشی، ابزار تراز ابزار و تراز خودکار ابزار. این مقاله ماشینهای فرز CNC را به عنوان مثال برای معرفی چندین روش متداول تراز ابزار استفاده میکند.
1. روش برش آزمایشی و تطبیق چاقو
این روش ساده و راحت است، اما آثار برش را روی سطح قطعه کار باقی می گذارد و دقت ابزار پایینی دارد. با در نظر گرفتن نقطه تراز ابزار (که مصادف با مبدأ سیستم مختصات قطعه کار است) در موقعیت مرکزی سطح قطعه کار به عنوان مثال، روش تراز ابزار دو طرفه اتخاذ می شود.
(1) چاقو را در جهت x و y تراز کنید.
① قطعه کار را از طریق یک فیکسچر روی میز کار نصب کنید و در حین بستن، موقعیت هایی را برای تراز ابزار در چهار طرف قطعه کار بگذارید.
② دوک را شروع کنید تا با سرعت متوسط بچرخد، میز کار و دوک را به سرعت حرکت دهید، به ابزار اجازه دهید به سرعت به فاصله ایمن نزدیک سمت چپ قطعه کار حرکت کند، و سپس سرعت را کاهش دهید تا به سمت چپ قطعه کار نزدیک شود. قطعه کار
③ هنگام نزدیک شدن به قطعه کار، از یک عملیات تنظیم دقیق (معمولاً 0.{3}}1 میلی متر) برای نزدیک شدن به آن استفاده کنید، به ابزار اجازه می دهد به آرامی به سمت چپ قطعه کار نزدیک شود، به طوری که ابزار دقیقاً در تماس باشد. سطح سمت چپ قطعه کار (مشاهده کنید، به صداهای برش گوش دهید، به دنبال علائم برش بگردید، به دنبال تراشه ها باشید، و هر موقعیتی که رخ دهد نشان می دهد که ابزار با قطعه کار در تماس است) و سپس 0.01 میلی متر به عقب برگردید. مقادیر مختصات نمایش داده شده در سیستم مختصات ماشین را در این زمان ثبت کنید، مانند -240.500.
④ ابزار را در جهت z مثبت جمع کنید تا به بالای سطح قطعه کار برسد. از همین روش برای نزدیک شدن به سمت راست قطعه کار استفاده کنید و مقدار مختصات نمایش داده شده در سیستم مختصات ماشین را در این زمان ثبت کنید، مانند -340.500.
⑤ بر این اساس، مقدار مختصات مبدا سیستم مختصات قطعه کار در سیستم مختصات ماشین {-240 است.500+(-340.500)}/2=-290 .500.
⑥ به طور مشابه، مقدار مختصات مبدا سیستم مختصات قطعه کار در سیستم مختصات ماشین را می توان اندازه گیری کرد.
(2) تراز چاقوی جهت Z.
① ابزار را به سرعت بالای قطعه کار حرکت دهید.
② دوک را شروع کنید تا با سرعت متوسط بچرخد، میز کار و دوک را به سرعت حرکت دهید، به ابزار اجازه دهید به سرعت به فاصله ایمن نزدیک سطح قطعه کار حرکت کند، و سپس سرعت را کاهش دهید تا صفحه انتهایی ابزار به سطح نزدیک شود. از قطعه کار
③ هنگام نزدیک شدن به قطعه کار، از یک عملیات تنظیم دقیق (معمولاً 0.01 میلی متر) برای نزدیک شدن به آن استفاده کنید، و به صفحه انتهایی ابزار اجازه دهید به آرامی به سطح قطعه کار نزدیک شود (توجه داشته باشید که وقتی ابزار، به ویژه آسیاب انتهایی بهتر است ابزار را در لبه قطعه کار پایین بیاورید و سطح صفحه انتهایی ابزار در تماس با سطح قطعه کار کمتر از یک نیم دایره باشد. سعی کنید سوراخ مرکزی آسیاب انتهایی را روی سطح قطعه کار پایین نیاورید. قطعه کار)، به طوری که وجه انتهایی ابزار دقیقاً سطح بالایی قطعه کار را لمس کند، سپس شفت را دوباره بالا بیاورید و مقدار z را در سیستم مختصات دستگاه در این زمان ثبت کنید، -140.400، سپس مقدار مختصات. منشاء سیستم مختصات قطعه کار W در سیستم مختصات ماشین -140.400 است.
(3) مقادیر اندازه گیری شده x، y و z را در آدرس ذخیره سازی G5 * سیستم مختصات قطعه کار ماشین ابزار وارد کنید (معمولاً از کدهای G54 تا G59 برای ذخیره پارامترهای تراز ابزار استفاده می شود).
(4) وارد حالت ورودی پانل (MDI) شوید، "G5 *" را وارد کنید، دکمه شروع را فشار دهید (در حالت خودکار)، و G5 * را اجرا کنید تا موثر باشد.
(5) بررسی کنید که آیا تراز چاقو درست است.
2. سنج فیلر، میله هسته استاندارد، بلوک سنج برای روش تطبیق ابزار
این روش مشابه روش تراز ابزار برش آزمایشی است با این تفاوت که دوک در حین تراز ابزار نمی چرخد. یک سنج حسگر (یا میله هسته استاندارد، گیج بلوک) بین ابزار و قطعه کار اضافه می شود و گیج حسگر نمی تواند آزادانه حرکت کند. توجه داشته باشید که هنگام محاسبه مختصات، ضخامت سنج حسگر باید کم شود. از آنجایی که دوک برای برش نیازی به چرخش ندارد، این روش اثری را روی سطح قطعه کار باقی نمی گذارد، اما دقت ابزار به اندازه کافی بالا نیست.
3. استفاده از ابزارهایی مانند لبه یاب، میله های غیرمرکز و اکسس ستر برای تنظیم روش برش.
مراحل عملیات شبیه به استفاده از روش برش آزمایشی است، با این تفاوت که ابزار با یک لبه یاب یا میله اکسنتریک جایگزین می شود که متداول ترین روش مورد استفاده است. راندمان بالا، اطمینان از دقت تراز ابزار. هنگام استفاده از لبه یاب، باید دقت شود که تماس جزئی بین قسمت توپ فولادی و قطعه کار ایجاد شود. در عین حال، قطعه کار در حال پردازش باید رسانای خوبی باشد و سطح مرجع تعیین موقعیت باید زبری سطح خوبی داشته باشد. تنظیم کننده محور Z عموماً برای انتقال (غیر مستقیم) روش چاقو استفاده می شود.

4. تکنیک چاقو انتقال (غیر مستقیم).
پردازش یک قطعه کار اغلب نیاز به استفاده از بیش از یک چاقو دارد. طول چاقوی دوم با طول چاقوی اول متفاوت است و باید دوباره صفر شود. با این حال، گاهی اوقات نقطه صفر ماشینکاری می شود، که یافتن مستقیم نقطه صفر را غیرممکن می کند، یا مجاز نیست به سطح ماشین کاری شده آسیب برساند. در برخی موارد، تنظیم مستقیم چاقو با چاقوی دوم دشوار است. در این حالت می توان از صفر کردن غیر مستقیم استفاده کرد.
(1) به اولین چاقو
① هنگام استفاده از اولین چاقو، همچنان ابتدا از روش برش آزمایشی، روش سنج حسگر و غیره استفاده کنید. مختصات ماشین z1 مبدا قطعه کار را در این زمان ثبت کنید. پس از پردازش اولین چاقو، چرخش دوک را متوقف کنید.
② تراز ابزار را روی یک سطح صاف میز کار ماشین ابزار (مانند سطح بزرگ یک معاون) قرار دهید.
③ در حالت چرخ دستی، از چرخاندن دستی برای حرکت میز کار به موقعیت مناسب استفاده کنید، دوک را به سمت پایین حرکت دهید، پایین چاقو را روی بالای دستگاه تنظیم کنید، و نشانگر صفحه را در یک دور، ترجیحا در یک دایره بچرخانید. قرائت تنظیم کننده محور را در این زمان ثبت کنید و محور مختصات نسبی را صفر کنید.
④ دوک را بالا بیاورید و اولین چاقو را بردارید.
(2) برای چاقوی دوم.
① چاقوی دوم را نصب کنید.
② در حالت چرخ دستی، دوک را به سمت پایین حرکت دهید و انتهای پایین چاقو را روی بالای نگهدارنده ابزار فشار دهید. نشانگر شماره گیری می چرخد و به همان موقعیت خواندن A اشاره می کند که اولین چاقو بود.
③ مقدار z0 (با علامت) مربوط به مختصات نسبی محور را در این زمان ثبت کنید.
④ دوک را بالا بیاورید و تراز کننده ابزار را بردارید.
⑤ z0 (با علامت) را به داده مختصات z1 در G5 * اولین چاقوی اصلی اضافه کنید تا یک مختصات جدید بدست آورید.
⑥ این مختصات جدید مختصات واقعی ماشین ابزار مربوط به مبدا قطعه کار ابزار دومی است که پیدا می شود. در مختصات کاری G5 * ابزار دوم وارد می شود، به طوری که نقطه صفر ابزار دوم تنظیم می شود. روش هم ترازی برای چاقوهای دیگر مانند چاقوی دوم است.
توجه: اگر چندین چاقو از یک G5 * استفاده می کنند، مراحل ⑤ و ⑥ باید به ذخیره z0 در پارامتر طول چاقوی دوم تغییر یابد و هنگام استفاده از چاقوی دوم برای ماشینکاری، اصلاح طول ابزار G43H02 می تواند به نام.

5. تکنیک چاقو درجه یک
(1) چاقو را در جهت x و y تراز کنید.
① قطعه کار را از طریق یک فیکسچر روی میز کار ماشین ابزار نصب کنید و آن را با یک قسمت بالا جایگزین کنید.
② میز کار و دوک را به سرعت حرکت دهید تا نوک بالای قطعه کار حرکت کند، نقطه مرکزی خط کشش قطعه کار را پیدا کنید و سرعت را کاهش دهید تا نوک به آن نزدیک شود.
③ از عملیات تنظیم دقیق استفاده کنید تا به آرامی به نقطه مرکزی خط کشش قطعه کار نزدیک شوید تا زمانی که نوک نوک با نقطه مرکزی خط کشش قطعه کار هماهنگ شود. در این زمان مقادیر مختصات x و y را در سیستم مختصات ماشین ثبت کنید.
(2) نوک را بردارید، فرز را نصب کنید و از روشهای تراز ابزار دیگر مانند برش آزمایشی و سنج حسگر برای بدست آوردن مقدار مختصات محور z استفاده کنید.
6. روش چاقو گیج (یا میکرومتر).
روش تراز ابزار گیج (یا میکرومتر) (که عموماً برای تراز ابزار قطعات کار دایره ای استفاده می شود)
(1) چاقو را در جهت x و y تراز کنید.
میله نصب گیج صفحه را روی دسته ابزار نصب کنید یا نشیمنگاه مغناطیسی گیج صفحه را روی آستین دوک مکش کنید. میز کار را حرکت دهید تا خط مرکزی دوک (یعنی مرکز ابزار) تقریباً به مرکز قطعه کار حرکت کند. طول و زاویه میله تلسکوپی روی صندلی مغناطیسی را طوری تنظیم کنید که تماس گیج صفحه با سطح محیطی قطعه کار تماس داشته باشد (نشانگر حدود {0}}.1 میلی متر می چرخد). به آرامی دوک را با دست بچرخانید تا تماس گیج صفحه در امتداد سطح محیطی قطعه کار بچرخد، با مشاهده حرکت نشانگر نشانگر صفحه، محور و شفت میز کار را به آرامی حرکت دهید. پس از چندین بار تکرار، هنگامی که اسپیندل چرخانده می شود، نشانگر نشانگر شماره گیری اساساً در یک موقعیت قرار می گیرد (زمانی که سر سنج یک دور بچرخد، خروجی نشانگر در محدوده خطای تراز ابزار مجاز است، مانند 0.02 میلی متر). در این زمان می توان در نظر گرفت که مرکز دوک مبدا محور و شفت است.
(2) گیج صفحه را بردارید و فرز را نصب کنید. برای به دست آوردن مقدار مختصات محور z از روش های تراز ابزار دیگر مانند برش آزمایشی و سنج حسگر استفاده کنید.
7. روش تراز ابزار ویژه
روش سنتی تراز ابزار دارای معایبی است مانند ایمنی ضعیف (مانند استفاده از سنج حسگر برای تراز کردن ابزار، که به راحتی می تواند به نوک ابزار در اثر ضربه سخت آسیب برساند)، مصرف زیاد زمان دستگاه (مانند برش مکرر برای برش آزمایشی)، و خطاهای تصادفی بزرگ ناشی از عوامل انسانی. دیگر نمی تواند با ریتم ماشینکاری CNC سازگار شود و برای استفاده کامل از عملکردهای ماشین ابزار CNC مناسب نیست. استفاده از ترازهای ابزار تخصصی برای تراز ابزار دارای مزایایی از جمله دقت بالا، راندمان بالا و ایمنی خوب است. این کار خسته کننده تراز ابزار را که به تجربه متکی است ساده می کند و ویژگی های کارآمد و با دقت بالا ماشین های CNC را تضمین می کند. این به یک ابزار ویژه ضروری برای حل تراز ابزار در ماشین های ماشینکاری CNC تبدیل شده است.

