چرا مته شما همیشه ناپایدار است؟

تعریف کیفیت ماشینکاری سوراخ در واقع دشوار است زیرا
اگر سوراخ دارای تحمل سختی یا الزامات پرداخت سطحی باشد، ماشینکاری ثانویه مانند حفاری یا ریمینگ معمولاً سوراخ را تا اندازه نهایی ماشینکاری تکمیل می کند. در این موارد، ارزش اصلی یک مته ممکن است ایجاد هرچه سریع‌تر سوراخ‌ها باشد، و چیزی که کاربران می‌توانند ببینند این است که آیا موقعیت‌یابی دقیق است یا خیر.
اما این همیشه صدق نمیکند. در برخی کاربردها، صرف زمان و تلاش بیشتر ممکن است به مته کمک کند تا استانداردهای کیفیت را در یک عملیات برآورده کند. از طرف دیگر، می توان تعیین کرد که کیفیت حفاری بر توانایی آن در پذیرش پردازش ثانویه با کیفیت بالا تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، اگر حفاری با سرعت بیش از حد بالا انجام شود، گرما ممکن است باعث شود که مواد به سختی کار کنند و طول عمر شیر را تا حد زیادی کاهش دهند و حتی مواد را بیش از حد سخت کنند که نمی‌توان ضربه زد.

اگر یک مته آلیاژی سخت 2 یا 200 سوراخ ایجاد کند، ممکن است متفاوت باشد. اگر 200 باشد، تمرکز کیفیت ممکن است عمدتاً روی سرعت (بازده) تکمیل کار باشد. اگر این کار فقط به 2 سوراخ نیاز دارد، صرف زمان و تلاش بیشتر در طول فرآیند حفاری، یا استفاده از ابزارهای طراحی شده ویژه برای حفاری و سوراخ کردن سوراخ در یک عملیات، می تواند حفره هایی را ایجاد کند که مشخصات کیفی را بدون فرآیندهای اضافی برآورده می کند.

شاید در اینجا سه ​​سوال به ذهن من خطور کند
آیا تحمل سوراخ را برآورده می کند؟
آیا 2 الزامات مربوط به ماشینکاری سوراخ را برآورده می کند؟
این که آیا تمرکز خوب است.

مته های آلیاژی سخت در بسیاری از زمینه ها کاربرد دارند، اما بسیاری از فناوری ها نیز نادیده گرفته می شوند. طراحی زوایای مارپیچی نیز بسیار خاص است، مانند زوایای مارپیچی کم یا مته های شیار مستقیم، که برای مواد براده کوتاه مانند چدن و ​​چدن داکتیل بسیار مناسب هستند. برای مثال، یک زاویه مارپیچی 20-30 درجه برای حفاری جهانی در مواد سخت مختلف مناسب است، زیرا این زاویه به حذف تراشه ها کمک می کند.
با این حال، آلومینیوم و مس تمایل به داشتن زوایای مارپیچ بالایی دارند که یک اثر پیش‌بینی‌کننده و کمک به برداشتن تراشه دارند. انتخاب مته‌هایی با ویژگی‌های صحیح برای مواد و کاربردهای خاص، عمر ابزار را طولانی‌تر می‌کند و صافی خوبی به دست می‌آورد.
پوشش نیز تفاوت های قابل توجهی دارد. به عنوان مثال، معمولاً برخی از برندهای مته‌ها از پوشش‌های کامپوزیتی استفاده می‌کنند که می‌توانند به طور کامل اثرات خود را اعمال کنند، از جمله لایه‌های سیلیکون تیتانیوم، کروم و تیتانیوم.
سیلیکون به روکش روان‌کاری بالایی می‌دهد، بنابراین تراشه‌ها می‌توانند سر خورده و از تشکیل رسوبات براده‌ای جلوگیری کنند. جلوگیری از ایجاد تراشه کلید حفظ توانایی برش خوب ابزار و جلوگیری از باقی ماندن آثار بر روی دیوار سوراخ است.

برخی از پوشش‌های جدید با سرعت‌های بالاتر ترکیب می‌شوند تا مواد را حذف کرده و منافذی با صافی خوب ایجاد کنند. این پوشش ها باید بتوانند گرمای تولید شده توسط حرکت با سرعت بالا را تحمل کنند.
یکی
جزئیات مته را کنترل کنید
با انتخاب مواد میله مناسب، کیفیت سوراخ از طراحی فرآیند شروع شده است. اگر خروجی بیش از حد بزرگ باشد، دقت، صافی و متمرکز بودن سوراخ را قربانی می کند. ضخامت هسته مناسب روی نوک مته برای حفظ پایداری مته در هنگام اتصال به مواد فرآوری شده مهم است، به منظور جلوگیری از بزرگ شدن و جابجایی مته که می تواند باعث بزرگ شدن بیش از حد سوراخ شود یا بر روی مته تاثیر بگذارد. صاف بودن سوراخ

هنگامی که الزامات کیفی شامل بهبود تحمل ها و پرداخت سطحی است، تغییر از تک لیگامنت به رباط دوتایی در مته ها می تواند مفید باشد.
این لبه‌ها با ایجاد چهار نقطه تماس در سوراخ، مته را تثبیت می‌کنند و یک اثر پولیش برای ایجاد یک پرداخت بسیار خوب ایجاد می‌کنند. رباط های دوتایی نیز به عنوان یک راهنما عمل می کنند و مته را در یک خط مستقیم به جلو حرکت می دهند، به خصوص در سوراخ های عمیق. می تواند از بزرگتر شدن و تکان خوردن مته جلوگیری کند و در نتیجه یک سوراخ نسبتا گرد ایجاد کند.

اگرچه مته های رباط دوگانه سطوح خوبی را در مواد تراشه کوتاه ایجاد می کنند، توصیه می شود زمانی که این ماده تراشه های در حال رشد را تولید می کند از مته های تک رباطی استفاده کنید. برای مواد تراشه بلند مانند آلومینیوم یا فولاد ضد زنگ، مته های تک رباطی انتخاب ارجح هستند. استفاده از مته های فولادی ضد زنگ دو رباط می تواند باعث ورود تراشه ها به نقطه تماس بین مته و مواد شود.
کنترل پریدن یکی دیگر از جنبه های کلیدی کیفیت سوراخ است. پرش بیش از حد می تواند باعث بزرگتر شدن دیافراگم پردازش شده شود و با افزایش سرعت مته و چرخش، مته سوراخ های بزرگتر و بزرگتری ایجاد می کند.
مته ای که بیش از حد طولانی باشد می تواند منجر به استحکام ضعیف و ایجاد لرزش شود. این ارتعاشات، به خصوص آنهایی که با مته کوچک به سختی دیده می شوند، می توانند باعث شکستن مته و ایجاد تیغه شکسته بر روی سطح سوراخ داخلی شوند.
دو
کنترل مایع برش
مدیریت صحیح مایع خنک کننده، از جمله حفظ غلظت، فیلتراسیون و فشار بهینه خنک کننده، در کاربردهای حفاری بسیار مهم است.
غلظت مناسب مایع خنک کننده، روانکاری را افزایش می دهد در حالی که گرما را از لبه برشی مته می گیرد. فیلتر کردن می تواند آلاینده های فلزی و سایر مواد را حذف کند، در نتیجه عملکرد حفاری را بهبود می بخشد و از مشکلاتی مانند مسدود شدن سوراخ مایع خنک کننده در مته های با قطر کوچک جلوگیری می کند.
جلوگیری از ورود تراشه ها به دیوار بین مته و مواد در حال پردازش برای کیفیت سوراخ بسیار مهم است. شکل و رنگ این تراشه ها می تواند به اپراتورها کمک کند تا تشخیص دهند که آیا کیفیت سوراخ های حفر شده توسط مته خوب یا بد است.
برای شیار براده برداری مته تولید تراشه های مخروطی زیبا مهم است. دو تا سه براده پیچ خورده یا بافته ممکن است در لوله تراشه گیر کرده و هر دو طرف سوراخ را ساییده و خراش دهند. این اصطکاک می تواند باعث زبری سطح شود.

پشت تراشه باید نقره ای و براق باشد. برخلاف هنگام آسیاب کردن، جایی که می‌خواهید آبی را ببینید (این تصویر فقط رنگ براده‌ها را نشان می‌دهد، نه براده‌های حفاری)، زیرا این بدان معناست که گرما وارد براده‌ها می‌شود، آبی نشان‌دهنده این است که ماشینکاری سوراخ شما به معنای تولید مقدار زیادی گرما در لبه برش این گرما باعث می شود تیغه سریعتر فرسوده شود.
در بسیاری از مواقع هنگام اندازه گیری کیفیت ابزار برش، پایداری یک شاخص اصلی است که تفاوت بین کارخانه های بزرگ و کوچک نیز وجود دارد. بنابراین، توصیه می شود کارخانه داران فریب قیمت های موقتی پایین را نخورند، زیرا هزینه زمانی سرمایه گذاری شده توسط همه همچنان بالاست. بهتر است تا آنجا که ممکن است تولید کنندگان حرفه ای پیدا کنید.