دانش

کالای خشک خالص! نکاتی برای انتخاب مسیر صحیح ابزار در ماشینکاری CNC!

با توسعه مداوم فن آوری تولید مدرن، تجهیزات و سیستم های CAM پشتیبان آن به طور گسترده استفاده و توسعه یافته اند. مسیر ابزار ماشینکاری (یعنی مسیر ابزار) تولید شده توسط سیستم CAM هسته اصلی کنترل عملیات ماشینکاری تجهیزات است. این به طور مستقیم بر جنبه های مختلفی مانند دقت قطعه کار، زبری سطح، زمان کلی ماشینکاری و عمر مفید ماشین ابزار تأثیر می گذارد و در نهایت کارایی تولید را تعیین می کند.
این مقاله به تحلیل ویژگی‌های مختلف روش‌های برش و برخی عوامل مؤثر در انتخاب آنها می‌پردازد و با مقایسه روش‌های فرآیند و روش‌های برش در فرآیند آسیاب، مرجعی برای انتخاب روش برش مناسب ارائه می‌دهد.
1، روش راه رفتن با چاقو
1. مفاهیم اساسی روش برش
روش راه رفتن ابزار به روش برنامه ریزی مسیر مورد استفاده ابزار برای تکمیل برش قطعه کار اشاره دارد. در پردازش همان قسمت، چندین روش برش می تواند نیازهای اندازه و دقت قطعه را برآورده کند، اما راندمان پردازش یکسان نیست.
2. طبقه بندی روش های برش
روش های برش را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: برش یک طرفه، برش رفت و برگشتی، برش دایره ای و برش کامپوزیت. برش کامپوزیت ترکیبی از سه نوع اول برش است. با استفاده از برش یک طرفه یا رفت و برگشتی، از دیدگاه استراتژی ماشینکاری، هر دو برش و برش هستند. بنابراین، با توجه به استراتژی های مختلف پردازش، روش های برش را می توان به برش ردیف، برش حلقه و سایر روش های خاص تقسیم کرد. روش های متداول برش ردیفی و برش حلقه ای است.
روش برش خط برای به حداکثر رساندن نرخ تغذیه ماشین ابزار مفید است و کیفیت سطح برش آن نیز بهتر از برش دایره ای است. با این حال، هنگامی که یک حفره مسطح پیچیده دارای برجستگی های متعدد برای تشکیل خطوط داخلی متعدد است، اقدامات بلند کردن ابزار اضافی اغلب ایجاد می شود، یعنی در یک نقطه خاص از مسیر ابزار، یا برای جلوگیری از تداخل بین ابزار و برآمدگی ها، یا برای بازگشت. ابزار را به ناحیه پردازش نشده باقیمانده، ابزار باید تا ارتفاع معینی از صفحه ماشینکاری بلند شود، سپس به نقطه شروع مسیر ابزار دیگر منتقل شود و سپس عمل برش ادامه یابد.
مسیر ابزارهای برش در برش خط عمدتاً از یک سری قطعات مستقیم به موازات یک جهت ثابت تشکیل شده است که محاسبه آن آسان است. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است برای ماشینکاری دقیق حفره ای ساده یا ماشینکاری خشن برای حذف حاشیه های بزرگ مناسب است.

微信图片_20230915141903.png

شکل 1: مسیر ابزار برش متقابل
در ماشین‌کاری حلقه‌ای، ابزار مسیری با خطوط مرزی مشابه را دنبال می‌کند و از مجموعه‌ای از منحنی‌های بسته تشکیل شده است که می‌تواند تضمین کند که ابزار هنگام برش قطعات، حالت برش یکسانی را حفظ می‌کند. با توجه به این واقعیت که ماشینکاری حلقه برش نقشه مسیر دایره ای فعلی را از طریق بایاس مداوم برای محاسبه مسیر دایره ای بعدی می سازد، محاسبه پیچیده و زمان بر است. مناسب برای پردازش حفره ها و سطوح پیچیده، همانطور که در شکل 2 نشان داده شده است.

微信图片_20230915141903_1.png

شکل 2 مسیر ابزار برش حلقه
2، عوامل موثر بر روش برش
1. شکل و عناصر هندسی خود قطعه کار
شکل و عناصر هندسی خود قطعه کار شامل شکل هندسی حوزه ماشینکاری، اندازه و موقعیت دامنه ابزار و غیره است. عاملی که روش برش را تعیین می کند.
2. مسیر فرآیند
مسیر فرآیند فرآیند مستقیم برای دستیابی به هدف ماشینکاری و مبنای مستقیم برای انتخاب روش برش است. مسیر فرآیند ترتیب نواحی پردازش، ادغام و تقسیم نواحی ابزار، و تقسیم‌بندی ماشین‌کاری خشن، ماشین‌کاری نیمه دقیق و ماشین‌کاری دقیق را تعیین می‌کند. مسیرهای فرآیندی متعددی برای دستیابی به هدف وجود دارد که انتخاب های مختلف روش های برش را تعیین می کند.
3. مواد قطعه کار
جنس قطعه کار نیز یکی از عوامل تعیین کننده روش برش است. ماده قطعه کار یک شی پردازش مستقیم است و مستقیماً بر روش برش تأثیر نمی گذارد، اما بر انتخاب مواد ابزار، اندازه و روش پردازش تأثیر می گذارد و در نتیجه به طور غیر مستقیم بر روش برش تأثیر می گذارد. شکل و اندازه قطعه قطعه کار می تواند بر یکنواختی توزیع ماشینکاری در قسمت های مختلف قطعه کار تأثیر بگذارد. در عین حال، برای قطعات کار با اندازه‌ها و شکل‌های خالی اختیاری، استفاده از اندازه‌ها و شکل‌های خالی مختلف می‌تواند روش بستن را تغییر دهد، دامنه ماشینکاری را مجدداً توزیع کند و استراتژی ماشینکاری را تحت تأثیر قرار دهد و به روش‌های مختلف راه رفتن ابزار منجر شود.
4. روش های بستن و بست قطعات کار
روش بستن و بست قطعه کار نیز به طور غیرمستقیم بر روش برش تأثیر می گذارد، مانند تأثیر "میدان ابزار" جدید ایجاد شده توسط صفحه فشار، تأثیر نیروی بست بر روی کمیت برش، که منجر به تغییر در روش برش می شود. و تاثیر ارتعاش در روش برش.
5. انتخاب ابزار برش
انتخاب ابزار برش شامل مواد ابزار، شکل ابزار، طول ابزار و تعداد دندانه ها می باشد. این پارامترها مساحت و فرکانس تماس بین ابزار و قطعه کار را تعیین می کنند، بنابراین حجم مواد برش و بار ماشین را در واحد زمان تعیین می کنند. مقاومت در برابر سایش و طول عمر ابزار تعیین کننده طول زمان برش است. اندازه ابزار (یعنی قطر) مستقیماً بر روش برش تأثیر می گذارد. با توجه به انتخاب ابزار با قطرهای مختلف، اندازه ناحیه باقیمانده تحت تأثیر قرار می گیرد و در نتیجه مسیر ماشینکاری و مسیرهای ابزار متفاوت تغییر می کند.
6. پردازش انتخاب دامنه
در طول فرآیند فرزکاری، زمانی که یک حفره مسطح پیچیده دارای برآمدگی های متعدد برای تشکیل خطوط داخلی متعدد است، اقدامات بلند کردن ابزار اضافی اغلب برای برش خط ایجاد می شود. برای برش حلقه، مسیر ماشینکاری را طولانی تر می کند. این عمل بلند کردن ابزار اضافی یا طولانی شدن مسیر ماشینکاری، کارایی برش را به طور جدی کاهش می دهد. بنابراین، چگونگی به حداقل رساندن فراوانی چنین شرایطی برای ما یک نگرانی اساسی است.
کل منطقه برش را با توجه به نیازهای ماشینکاری به چندین ناحیه فرعی تقسیم کنید، هر زیر ناحیه را جداگانه پردازش کنید و ابزار را بین هر زیر ناحیه بلند کنید. در عین حال، این مناطق فرعی را با توجه به روش برش ادغام یا تقسیم کنید یا حتی آنها را نادیده بگیرید. این انتخاب متفاوت از مناطق ماشین‌کاری نه تنها تعداد بالابرهای ابزار را کاهش می‌دهد، بلکه مسیر ماشین‌کاری را نسبتا طولانی‌تر نمی‌کند. در عین حال، معقول ترین روش راه رفتن ابزار را می توان برای مناطق جدید اتخاذ کرد و کارایی ماشینکاری را بهبود بخشید.
3، انتخاب معقول روش برش
1. اصول اولیه انتخاب
هنگام انتخاب روش برش، دو نکته باید در نظر گرفته شود: اول، طول زمان پردازش، و دوم، اینکه آیا کمک هزینه ماشینکاری یکنواخت است یا خیر. به طور کلی، روش برش حلقه بر اساس شکل قطعه کار است و کمک هزینه ماشینکاری نسبتا یکنواخت است. هزینه ماشینکاری برای استفاده از روش برش خط نسبتاً ناهموار است. اگر می خواهید پس از برش خط مقدار یکنواخت تری باقی بگذارید، معمولاً باید مسیر ابزار برش دایره ای را در اطراف مرز افزایش دهید. اگر شرط حاشیه ناهموار نادیده گرفته شود، طول مسیر ابزار مسیر برش معمولاً نسبتاً کوتاه است. اگر با در نظر گرفتن عدم یکنواختی حاشیه و افزایش مسیر ابزار برش دایره‌ای، زمانی که مرز ناحیه پردازش طولانی است (مانند مناطق متعدد ابزار)، مسیر ابزار برش دایره‌ای در اطراف مرز تأثیر بسزایی در کل زمان پردازش، و مسیر ابزار برش ردیفی معمولا طولانی تر از مسیر ابزار برش دایره ای است. موقعیت برش ابزار برش به راحتی قابل محاسبه است و حافظه کمتری را اشغال می کند، اما زمان های بیشتری برای بلند کردن ابزار وجود دارد. هنگام استفاده از یک مسیر ابزار دایره ای، لازم است که مرز حلقه را چندین بار جابجا کنید و حلقه خود متقاطع را پاک کنید.
2. بر اساس ویژگی های خارجی انتخاب کنید
مشخصات شکل قطعه کار مسیر برش ماشینکاری را تعیین می کند. با توجه به اشیاء مختلف پردازش، قطعه کار را می توان به سادگی به انواع حفره مسطح و انواع سطح آزاد تقسیم کرد.
حفره های مسطح به طور کلی با استفاده از روش برش ردیفی پردازش می شوند. با توجه به اینکه این نوع قطعات کار بیشتر از طریق برش و فرزکاری کلی ورق ها مانند بدنه جعبه، پایه و سایر قطعات تشکیل می شوند، امکان ماشینکاری زیادی وجود دارد. استفاده از روش برش ردیفی برای به حداکثر رساندن سرعت تغذیه ماشین ابزار، بهبود راندمان ماشین کاری مفید است و کیفیت سطح برش آن نیز بهتر از برش دایره ای است.
سطوح آزاد به طور کلی از پردازش برش حلقه استفاده می کنند، عمدتاً به دلیل این واقعیت است که سطوح عمدتاً ریخته گری هستند یا از اشکال منظم تشکیل شده اند، با توزیع ناهموار سهمیه ها و الزامات بالا برای دقت سطح. ثانیا، در مقایسه با برش خط، برش دایره ای ویژگی های پردازش سطحی بهتری دارد و می تواند شکل واقعی سطح را بهتر تقریب کند.
3. با توجه به استراتژی پردازش انتخاب کنید
پردازش قطعات اغلب به سه مرحله تقسیم می شود: ماشینکاری خشن، ماشینکاری نیمه دقیق و ماشینکاری دقیق. گاهی اوقات، مرحله پایانی نیز وجود دارد. تقسیم منطقی مراحل پردازش برای اطمینان از دقت ماشینکاری ضروری است. با توجه به عملکرد نسبتاً واحد ماشین ابزار، مرزهای هر مرحله را می توان به وضوح در مسیر فرآیند روش های ماشینکاری سنتی مشاهده کرد. با این حال، در ماشین‌کاری فرز CNC، این مرز نسبتاً مبهم است و ممکن است موقعیت‌های اختلاط وجود داشته باشد (مانند محتوای ماشین‌کاری ریز در مرحله ماشین‌کاری خشن و آثاری از ماشین‌کاری خشن در مرحله ماشینکاری ریز). برای اطمینان از کیفیت ماشینکاری، تقسیم مراحل ماشینکاری نیز در ماشینکاری CNC ضروری است. با این حال، به منظور کاهش زمان بستن و ساده کردن اقدامات راه رفتن ابزار، نحوه تعیین محتوای ماشینکاری در هر مرحله ممکن است با فرآیندهای ماشینکاری سنتی متفاوت باشد.
هدف اصلی ماشینکاری خشن دستیابی به سرعت حذف مواد در واحد زمان و آماده سازی مشخصات هندسی قطعه کار برای ماشینکاری نیمه دقیق است. بنابراین اغلب برای برش لایه ای از روش های برش ردیفی یا برش کامپوزیت استفاده می شود. هدف اصلی ماشین‌کاری نیمه دقیق، صاف کردن شکل کانتور قطعه کار و یکنواخت کردن سطح نهایی ماشین‌کاری است. بنابراین اغلب از برش حلقه استفاده می شود. هدف اصلی ماشینکاری دقیق به دست آوردن قطعات کاری است که الزامات مربوط به ابعاد هندسی، دقت شکل و کیفیت سطح را برآورده کند. قسمت داخلی باید با توجه به مشخصات هندسی قطعه کار برش داده شود و لبه ها و اتصالات باید با روش برش دایره ای برش داده شوند.
4. با توجه به استراتژی برنامه نویسی انتخاب کنید
اصول تعیین روش برش در طول برنامه ریزی عمدتاً عبارتند از: اطمینان از دقت ماشینکاری و الزامات زبری سطح قطعات. باید تلاش کرد تا مسیر پردازش کوتاه شود و زمان سفر بیکار ابزارهای برش کاهش یابد. محاسبات عددی باید با بخش های برنامه کمتر ساده شود تا حجم کار برنامه نویسی کاهش یابد. به طور کلی، برای حفره های مسطح، حوزه ماشینکاری با برش ردیفی تقسیم می شود تا تعداد بالابرهای ابزار کاهش یابد. روش تقریب سطح فرم آزاد به شکل تقریبی است. انتخاب و اندازه شکل خالی بر انتخاب برنامه نویسی تأثیر می گذارد. با افزایش شکل بلانک، ماشینکاری شکلی که به راحتی گیره نمی شود را می توان به ماشین کاری حفره شکل با استفاده از روش برش خطی تبدیل کرد که به راحتی گیره می شود. روش دیگر، سطح فرم آزاد پردازش شده توسط برش حلقه را می توان به برش ردیفی تغییر داد تا راندمان ماشینکاری افزایش یابد.

 

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید

ارسال درخواست