دانش

چگونه به طور اساسی آسیب ابزار، سایش و شکستگی تیغه را حل کنیم

1، تجلی آسیب ابزار
1) فروپاشی میکرو لبه
هنگامی که ساختار مواد، سختی و حاشیه قطعه کار ناهموار باشد، زاویه جلو خیلی بزرگ است، که منجر به استحکام لبه برش کم، استحکام ناکافی سیستم فرآیند که باعث لرزش یا برش متناوب می‌شود و کیفیت آسیاب ضعیف، لبه برش می‌شود. مستعد فروپاشی ریز، یعنی فرو افتادن کوچک، بریدگی یا لایه برداری در ناحیه لبه است. پس از وقوع این وضعیت، ابزار مقداری توانایی برش را از دست می دهد اما همچنان می تواند به کار خود ادامه دهد. در طول برش بیشتر، قسمت آسیب دیده ناحیه لبه برش ممکن است به سرعت گسترش یابد و منجر به آسیب بیشتر شود.
2) شکستگی لبه برش یا نوک
این نوع آسیب اغلب در شرایط برشی رخ می دهد که شدیدتر از ایجاد ریزتراشه در لبه برش یا توسعه بیشتر خرده ریز شدن است. اندازه و دامنه شکستگی بزرگتر از شکستگی های کوچک است و باعث می شود که ابزار به طور کامل توانایی برش خود را از دست بدهد و مجبور به پایان کار شود. وضعیتی که نوک تیغه می شکند اغلب به عنوان افتادن از نوک یاد می شود.
3) شکستگی تیغه یا ابزار
هنگامی که شرایط برش بسیار سخت است، مقدار برش بسیار زیاد است، بار ضربه ای وجود دارد و ترک های ریز در تیغه یا مواد ابزار وجود دارد. به دلیل تنش باقیمانده در تیغه ناشی از جوش و سنگ زنی، همراه با بی دقتی کارکرد، ممکن است باعث شکستن تیغه یا ابزار شود. پس از بروز این نوع آسیب، ابزار نمی تواند به استفاده ادامه دهد و در نتیجه از بین می رود.
4) لایه برداری سطح تیغه
برای موادی با شکنندگی بالا، مانند آلیاژهای سخت با محتوای TiC بالا، سرامیک‌ها، PCBN و غیره، به دلیل نقص یا ترک‌های احتمالی در ساختار سطح، یا تنش‌های پسماند در سطح در اثر جوش و سنگ‌زنی، لایه‌برداری سطحی مستعد این است. زمانی رخ می دهد که فرآیند برش به اندازه کافی پایدار نباشد یا سطح ابزار در معرض تنش تماس متناوب قرار گیرد. پوسته شدن ممکن است در سطح تیغه جلو رخ دهد، در حالی که تیغه ممکن است در سطح تیغه پشتی رخ دهد. مواد لایه بردار به صورت پولک با سطح پوست کندن زیاد است. احتمال کنده شدن ابزارهای برش روکش دار زیاد است. پس از کنده شدن جزئی تیغه، همچنان می تواند به کار خود ادامه دهد، اما پس از کنده شدن شدید، قابلیت برش را از دست می دهد.
5) تغییر شکل پلاستیک قطعات برش
فولاد ابزار و فولاد پرسرعت به دلیل استحکام و سختی کم ممکن است در نواحی برش خود دچار تغییر شکل پلاستیکی شوند. هنگامی که آلیاژهای سخت تحت دمای بالا و تنش فشاری سه محوری کار می کنند، جریان پلاستیک سطحی نیز می تواند رخ دهد و حتی باعث تغییر شکل پلاستیک لبه برش یا نوک ابزار و در نتیجه فروپاشی شود. فروپاشی معمولاً هنگام برش مقادیر زیادی از مواد و پردازش مواد سخت رخ می دهد. مدول الاستیک آلیاژ سخت مبتنی بر TiC کوچکتر از آلیاژ سخت مبتنی بر WC است، بنابراین اولی مقاومت سریعی در برابر تغییر شکل پلاستیک یا شکست سریع دارد. PCD و PCBN معمولاً تغییر شکل پلاستیکی را نشان نمی دهند.
6) ترک داغ تیغه ها
هنگامی که ابزار برش تحت بارهای مکانیکی و حرارتی متناوب قرار می گیرد، سطح قطعه برش به دلیل انبساط و انقباض حرارتی مکرر به ناچار تنش حرارتی متناوب را تجربه می کند که منجر به خستگی و ترک خوردن تیغه می شود. به عنوان مثال، هنگامی که یک فرز آلیاژی سخت برای فرزکاری با سرعت بالا استفاده می شود، دندان های برش دائماً در معرض ضربه های دوره ای و تنش های حرارتی متناوب قرار می گیرند که در نتیجه ترک هایی به شکل شانه در سطح برش جلویی ایجاد می شود. برخی از ابزارهای برش ممکن است بارها و تنش های متناوب واضحی نداشته باشند، اما به دلیل دمای ناهماهنگ سطح و لایه های داخلی، تنش حرارتی نیز ایجاد می شود. علاوه بر این، به ناچار نقص هایی در مواد ابزار برش وجود دارد، بنابراین تیغه نیز ممکن است ترک ایجاد کند. بعد از ایجاد ترک، گاهی اوقات ابزار می تواند برای مدتی به کار خود ادامه دهد و گاهی اوقات ترک ها به سرعت گسترش می یابند و باعث شکستن تیغه یا کنده شدن شدید سطح برش می شود.
2، پوشیدن ابزار
1. با توجه به دلایل ساییدگی می توان آن را به موارد زیر تقسیم کرد:
1) سایش ساینده
اغلب ذرات ریز با سختی بسیار بالا در مواد فرآوری شده وجود دارد که می تواند شیارهای سطح ابزار را خراش دهد که به آن آسیب سنباده ساینده می گویند. سایش ساینده در تمام سطوح وجود دارد و سطح تیغه جلویی برجسته ترین است. علاوه بر این، سایش مواد کنفی می تواند در سرعت های مختلف برش اتفاق بیفتد، اما برای برش با سرعت کم، به دلیل دمای برش پایین، سایش ناشی از دلایل دیگر قابل توجه نیست، بنابراین سایش ساینده علت اصلی است. هرچه سختی ابزار برش کمتر باشد، آسیب سایشی شدیدتر است.
2) سایش جوش سرد
در حین برش فشار قابل توجه و اصطکاک قوی بین قطعه کار، برش و سطوح برش جلو و عقب وجود دارد که منجر به جوش سرد می شود. به دلیل حرکت نسبی بین جفت‌های اصطکاکی، جوش سرد باعث پارگی می‌شود و از یک طرف دور می‌شود و در نتیجه جوش سرد ساییده می‌شود. سایش جوش سرد معمولاً در سرعت های برش متوسط ​​شدیدتر است. طبق آزمایشات، فلزات شکننده نسبت به فلزات پلاستیکی مقاومت قوی تری در برابر جوش سرد دارند. فلزات چند فازی کوچکتر از فلزات یک طرفه هستند. ترکیبات فلزی در مقایسه با مواد عنصری تمایل کمتری به جوشکاری سرد دارند. تمایل عناصر گروه B به جوش سرد با آهن در جدول تناوبی عناصر شیمیایی کم است. جوش سرد در هنگام برش کم سرعت فولاد پرسرعت و آلیاژ سخت شدیدتر است.
3) سایش انتشار
در طول فرآیند برش در دماهای بالا و تماس بین قطعه کار و ابزار، عناصر شیمیایی در دو طرف در حالت جامد با یکدیگر پخش می‌شوند و ترکیب و ساختار ابزار را تغییر می‌دهند و سطح ابزار را شکننده و تشدید می‌کنند. سایش ابزار پدیده انتشار همیشه بر این باور است که اجسام با گرادیان عمق زیاد به سمت اجسام با گرادیان عمق کم پخش می شوند. به عنوان مثال، کبالت در آلیاژهای سخت به سرعت در تراشه ها و قطعات کار در 800 درجه پخش می شود، در حالی که WC به تنگستن و کربن تجزیه می شود و به فولاد پخش می شود. هنگامی که از ابزارهای برش PCD برای برش مواد فولادی و آهنی استفاده می شود، زمانی که دمای برش بالاتر از 800 درجه باشد، اتم های کربن موجود در PCD با قدرت انتشار زیاد به سطح قطعه کار منتقل می شوند تا آلیاژهای جدید تشکیل دهند و سطح ابزار تبدیل شود. گرافیتی شده کبالت و تنگستن با شدت بیشتری پخش می شوند، در حالی که تیتانیوم، تانتالیوم و نیوبیم قابلیت ضد انتشار قوی تری دارند. بنابراین، آلیاژهای سخت نوع YT مقاومت سایشی خوبی دارند. هنگام برش سرامیک و PCBN، سایش انتشار در دماهای بالای 1000 درجه -1300 درجه قابل توجه نیست. با توجه به مواد یکسان، قطعات کار، تراشه ها و ابزارهای برش پتانسیل ترموالکتریک را در ناحیه تماس در حین برش ایجاد می کنند که باعث افزایش انتشار و تسریع سایش ابزار می شود. این نوع سایش انتشار تحت اثر پتانسیل ترموالکتریک «سایش ترموالکتریک» نامیده می شود.
4) سایش اکسیداتیو
هنگامی که دما افزایش می یابد، سطح ابزار اکسید می شود و اکسیدهای نرم تری تولید می کند که توسط تراشه ها ساییده می شود و سایش به نام سایش اکسیداسیون ایجاد می شود. به عنوان مثال، در محدوده دمایی 700 درجه تا 800 درجه، اکسیژن موجود در گاز با کبالت، کاربیدها، کاربید تیتانیوم و غیره در آلیاژهای سخت واکنش داده و اکسیدهای نرم‌تری را تشکیل می‌دهد. PCBN تحت یک واکنش شیمیایی با بخار آب در 1000 درجه قرار می گیرد.
2. با توجه به شکل سایش می توان آن را به موارد زیر تقسیم کرد:
1) آسیب سطح تیغه جلو
هنگام برش مواد پلاستیکی با سرعت بالا، ناحیه نزدیک به نیروی برش در لبه برش جلویی تحت تأثیر تراشه ها به چاله های هلالی تبدیل می شود که به آن سایش گودال هلالی نیز می گویند. در مرحله اولیه سایش، زاویه چنگک ابزار افزایش می‌یابد که شرایط برش را بهبود می‌بخشد و برای پیچش و شکستن براده‌ها مفید است. با این حال، هنگامی که فرورفتگی هلالی بیشتر می‌شود، استحکام لبه برش بسیار ضعیف می‌شود، که در نهایت ممکن است باعث شکستن و آسیب دیدن لبه برش شود. هنگام برش مواد شکننده یا مواد پلاستیکی با سرعت برش کمتر و ضخامت برش نازک تر، به طور کلی سایش گودال هلالی وجود ندارد.
2) سایش نوک چاقو
سایش نوک ابزار به سایش پشت قوس نوک ابزار و صورت ثانویه پشتی مجاور آن اطلاق می شود که ادامه ساییدگی در قسمت پشتی ابزار است. به دلیل شرایط اتلاف حرارت نامناسب و تمرکز تنش در اینجا، سرعت سایش سریعتر از سطح برش عقب است. گاهی اوقات یک سری شیارهای کوچک با فاصله برابر با نرخ تغذیه روی سطح برش ثانویه عقب ایجاد می شود که به آن سایش شیار می گویند. آنها عمدتاً توسط لایه سخت شده و الگوهای برش روی سطح پردازش شده ایجاد می شوند. هنگام برش مواد برش سخت با تمایل زیاد به سخت شدن، به احتمال زیاد باعث سایش شیار می شود. سایش نوک ابزار بیشترین تأثیر را بر زبری سطح و دقت ماشینکاری قطعه کار دارد.
3) سایش تیغه عقب
هنگام برش مواد پلاستیکی با ضخامت برش زیاد، به دلیل وجود رسوبات تراشه، ممکن است صفحه پشتی ابزار با قطعه کار تماس پیدا نکند. علاوه بر این، سطح برش پشتی معمولاً با قطعه کار تماس پیدا می کند و یک نوار سایش با زاویه پشت 0 روی سطح برش پشتی ایجاد می کند. به طور کلی، در وسط طول کار لبه برش، ساییدگی روی پشتی نسبتاً یکنواخت است، بنابراین میزان ساییدگی روی پشت را می‌توان با عرض نوار سایش VB در قسمت پشتی اندازه‌گیری کرد. لبه برش در آن بخش با توجه به اینکه انواع ابزارهای برش تقریباً همیشه در شرایط مختلف برش سایش پشت صورت را تجربه می کنند، به خصوص هنگام برش مواد شکننده یا مواد پلاستیکی با ضخامت برش کمتر، سایش ابزار عمدتاً ناشی از سایش پشت صورت است. علاوه بر این، اندازه‌گیری عرض نوار سایش VB نسبتاً ساده است، بنابراین معمولاً از VB برای نشان دادن درجه سایش ابزار استفاده می‌شود. هر چه VB بزرگتر باشد، نه تنها نیروی برش را افزایش می دهد و باعث ارتعاش برش می شود، بلکه بر سایش قوس نوک ابزار نیز تأثیر می گذارد و در نتیجه بر دقت ماشینکاری و کیفیت سطح تأثیر می گذارد.
3 روش برای جلوگیری از آسیب ابزار
1) انواع و درجه های مواد ابزار را بر اساس ویژگی های مواد و قطعات پردازش شده به طور منطقی انتخاب کنید. با فرض داشتن درجه خاصی از سختی و مقاومت در برابر سایش، لازم است اطمینان حاصل شود که مواد ابزار از چقرمگی لازم برخوردار است.
2) پارامترهای هندسی ابزار برش را بطور منطقی انتخاب کنید. با تنظیم زوایای جلو و عقب، زوایای انحراف اصلی و کمکی، زاویه شیب تیغه و سایر زوایای.
اطمینان حاصل کنید که لبه برش و نوک آن استحکام خوبی دارند. سنگ زنی پخ های منفی روی لبه برش یک اقدام موثر برای جلوگیری از شکستن ابزار است.
3) از کیفیت جوش و سنگ زنی اطمینان حاصل کنید و از عیوب مختلف ناشی از جوش و سنگ زنی ضعیف جلوگیری کنید. ابزارهای برش مورد استفاده در فرآیندهای کلیدی باید برای بهبود کیفیت سطح آسیاب شوند و از نظر وجود ترک بررسی شوند.
4) مقدار برش را منطقی انتخاب کنید تا از نیروی برش بیش از حد و دمای برش بالا جلوگیری کنید تا از آسیب ابزار جلوگیری شود.
5) اطمینان حاصل کنید که سیستم فرآیند تا حد امکان از استحکام خوبی برخوردار است و لرزش را کاهش می دهد.
6) روش کار صحیح را در نظر بگیرید و سعی کنید توانایی ابزار را برای تحمل تغییرات ناگهانی بار به حداقل برسانید.
3، علل و اقدامات متقابل شکستن ابزار
1) انتخاب نامناسب درجه تیغه و مشخصات، مانند ضخامت تیغه بسیار نازک یا انتخاب درجه ای که در حین ماشینکاری خشن بسیار سخت یا شکننده است.
اقدام متقابل: ضخامت تیغه را افزایش دهید یا تیغه را به صورت عمودی نصب کنید و مارکی با مقاومت خمشی و چقرمگی بالاتر انتخاب کنید.
2) انتخاب نامناسب پارامترهای هندسی ابزار (مانند زوایای بزرگ جلو و عقب و غیره)
اقدام متقابل: جنبه های زیر را می توان برای طراحی مجدد ابزارهای برش در نظر گرفت.
① گوشه های جلو و عقب را به طور مناسب کاهش دهید.
② از زاویه شیب تیغه منفی بزرگتر استفاده کنید.
③ زاویه انحراف اصلی را کاهش دهید.
④ از پخ های منفی یا قوس های تیغه ای بزرگتر استفاده کنید.
⑤ برای تقویت نوک ابزار، لبه برش انتقال را آسیاب کنید.
3) فرآیند جوشکاری تیغه نادرست است و باعث ایجاد تنش بیش از حد جوشکاری یا ترک های جوش می شود.
اقدامات متقابل:
① از استفاده از ساختار شیار تیغه بسته سه طرفه خودداری کنید.
② انتخاب صحیح لحیم کاری.
③ از استفاده از شعله های اکسی استیلن برای گرم کردن جوش خودداری کنید و پس از جوشکاری عایق را برای از بین بردن استرس داخلی حفظ کنید.
④ سعی کنید تا حد امکان از سازه های گیره مکانیکی استفاده کنید
4) روش سنگ زنی نامناسب تیغه باعث تنش و ترک در آسیاب می شود. لرزش بیش از حد دندان های فرز PCBN پس از ساییدن می تواند باعث بار بیش از حد بر روی دندان ها شود و همچنین منجر به شکستن ابزار شود.
اقدامات متقابل:
① از سنگ زنی متناوب یا چرخ سنگ زنی الماس برای سنگ زنی استفاده کنید.
② چرخ سنگ زنی نرم تری انتخاب کنید و مرتباً برای تیز نگه داشتن چرخ آن را اصلاح کنید.
③ به کیفیت سنگ زنی تیغه توجه کنید و لرزش دندان های فرز را به شدت کنترل کنید.
5) انتخاب مقدار برش غیر منطقی است. اگر مقدار خیلی زیاد باشد، ماشین ابزار ممکن است گیر کند. هنگام برش متناوب، سرعت برش خیلی زیاد است، نرخ تغذیه خیلی زیاد است، و عمق برش خیلی کم است، زمانی که مقدار خالی ناهموار باشد. هنگام برش مواد با تمایل بالا برای سخت شدن کار، مانند فولاد منگنز بالا، نرخ تغذیه بسیار کم است.
اقدام متقابل: مقدار برش جدیدی را انتخاب کنید.
6) دلایل ساختاری مانند ناهمواری سطح پایین شیار یا امتداد بیش از حد تیغه در ابزارهای گیره مکانیکی.
اقدامات متقابل:
① سطح زیرین شیار چاقو را کوتاه کنید.
② موقعیت نازل های مایع برش را بطور منطقی ترتیب دهید.
③ یک واشر آلیاژ سخت زیر تیغه برای نگهدارنده ابزار سخت شده اضافه کنید.
7) سایش بیش از حد ابزار.
اقدام متقابل: ابزار یا لبه برش را به موقع تغییر دهید.
8) جریان ناکافی سیال برش یا روش پر کردن نادرست می تواند باعث گرم شدن ناگهانی و ترک خوردن تیغه شود.
اقدامات متقابل:
① سرعت جریان سیال برش را افزایش دهید.
② موقعیت نازل های مایع برش را بطور منطقی ترتیب دهید.
③ از روش های خنک کننده موثر مانند خنک کننده اسپری برای بهبود اثر خنک کننده استفاده کنید.
④ استفاده از * برش برای کاهش ضربه روی تیغه.
9) نصب نادرست ابزارهای برش، مانند نصب ابزارهای برش خیلی زیاد یا خیلی پایین. برش فرز انتهایی از آسیاب رو به جلو نامتقارن و روش های دیگر استفاده می کند.
اقدام متقابل: ابزارهای برش را دوباره نصب کنید.
10) سفتی سیستم فرآیند بسیار ضعیف است و باعث لرزش بیش از حد برش می شود.
اقدامات متقابل:
① تکیه گاه کمکی قطعه کار را افزایش دهید و سفتی گیره قطعه کار را بهبود بخشید.
② طول آویز ابزار را کاهش دهید.
③ زاویه پشت ابزار را به طور مناسب کاهش دهید.
④ سایر اقدامات کاهش ارتعاش را اتخاذ کنید.
11) عملیات ناخواسته، مانند نیروی بیش از حد هنگامی که ابزار از وسط قطعه کار برش می دهد. قبل از بیرون کشیدن چاقو خودرو را متوقف کنید.
اقدام متقابل: به روش های عملیاتی توجه کنید.
4، تجمع تومور باقی مانده
1) علت تشکیل
در قسمت نزدیک لبه برش، در ناحیه تماس تراشه ابزار، به دلیل فشار رو به پایین بالا، فلز زیرین براده‌ها در قله‌ها و دره‌های کوچک ناهموار در سطح برش جلویی قرار می‌گیرد و تماس فلز با فلز را تشکیل می‌دهد. بدون شکاف و ایجاد پدیده پیوند. این قسمت از ناحیه تماس تراشه ابزار، ناحیه پیوند نامیده می شود. در ناحیه باندینگ، یک لایه نازک از مواد فلزی در سطح برش جلویی در لایه زیرین براده ها جمع می شود و مواد فلزی این قسمت از تراشه ها در دمای برش مناسب دچار تغییر شکل و استحکام شدید می شود. همانطور که تراشه ها به بیرون جریان می یابند، تحت نیروی فشار جریان برشی بعدی، این لایه از مواد راکد نسبت به لایه بالایی تراشه ها می لغزد و خارج می شود و به پایه و اساس توده انباشته تراشه تبدیل می شود. متعاقباً لایه دومی از مواد برش هیسترزیس در بالای آن تشکیل می شود که به طور مداوم جمع می شود و ندول های تراشه را تشکیل می دهد.
2) ویژگی ها و تأثیر بر پردازش برش
① سختی 1.{1}}.0 برابر بیشتر از سختی مواد قطعه کار است و می‌تواند جایگزین سطح برش جلویی برای برش شود. عملکرد آن محافظت از لبه برش و کاهش سایش سطح برش جلویی است. با این حال، هنگامی که زباله ها از بین می روند، از طریق ناحیه تماس بین ابزار و قطعه کار جریان می یابند و باعث ساییدگی سطح برش پشتی ابزار می شوند.
② پس از تشکیل رسوبات تراشه، زاویه چنگک کاری ابزار به طور قابل توجهی افزایش می یابد، که نقش مثبتی در کاهش تغییر شکل تراشه و نیروی برش دارد.
③ به دلیل انباشته شدن تراشه های بیرون زده از لبه برش، عمق برش واقعی افزایش می یابد و بر دقت ابعاد قطعه کار تأثیر می گذارد.
④ تجمع زباله می تواند باعث "شخم زدن" روی سطح قطعه کار شود و بر زبری سطح قطعه کار تأثیر بگذارد. سطح قطعه کار
از تجزیه و تحلیل فوق، می توان دریافت که تجمع تراشه برای برش، به ویژه برای ماشینکاری دقیق، نامطلوب است.
3) اقدامات کنترلی
برای جلوگیری از تشکیل رسوبات براده، اقدامات زیر را می توان برای جلوگیری از تقویت پیوند یا تغییر شکل بین مواد بستر تراشه و سطح برش جلویی انجام داد.
① زبری سطح تیغه جلو را کاهش دهید.
② زاویه جلوی ابزار را افزایش دهید.
③ ضخامت برش را کاهش دهید.
④ از برش با سرعت کم یا برش با سرعت بالا استفاده کنید تا از سرعت های برشی که مستعد ایجاد تراشه هستند جلوگیری کنید.
⑤ برای افزایش سختی و کاهش انعطاف پذیری، مواد قطعه کار را به طور مناسب حرارت دهید.
⑥ از مایعات برش با خاصیت ضد چسبندگی خوب (مانند مایعات برش فشار شدید حاوی گوگرد و کلر) استفاده کنید.

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید

ارسال درخواست