دانش

نحوه انتخاب جای خالی صحیح

بعد از سالها کار در ماشینکاری چقدر برای مواد اولیه ارزش قائل هستید؟ آیا فکر می کنید همیشه مواد اولیه مناسب را انتخاب کرده اید؟ در واقع دانش زیادی در مورد مواد اولیه وجود دارد. امروز، سردبیر با شما در مورد دانش مواد خام صحبت می کند!
تعیین مواد خام نه تنها بر اقتصاد تولید مواد خام تأثیر می گذارد، بلکه بر اقتصاد پردازش مکانیکی نیز تأثیر می گذارد. بنابراین هنگام تعیین بلنک، باید هم عوامل پردازش گرم و هم الزامات پردازش سرد در نظر گرفته شود تا هزینه ساخت قطعات از فرآیند تعیین بلنک کاهش یابد.
1. انواع بلانک های رایج در پردازش مکانیکی
انواع مختلفی از بلنک ها وجود دارد، و روش های متعددی برای تولید یک نوع بلنک وجود دارد. بلنک های متداول در ساخت مکانیکی به شرح زیر است:
(1) قطعات ناهموار با اشکال ریخته گری پیچیده باید با استفاده از روش های ریخته گری ساخته شوند. در حال حاضر بیشتر ریخته گری ها با استفاده از قالب های ماسه ای انجام می شود که به قالب گیری دستی با قالب های چوبی و قالب گیری ماشینی با قالب های فلزی تقسیم می شوند. ریخته‌گری‌های قالب‌های چوبی دست‌ساز دارای دقت کم، سطح ماشینکاری بزرگ و بهره‌وری پایین هستند، که آنها را برای تولید دسته‌ای کوچک تک تکه یا ریخته‌گری قطعات بزرگ مناسب می‌سازد. دستگاه قالب فلزی بهره وری قالب گیری و دقت ریخته گری بالایی دارد، اما هزینه تجهیزات بالا است و وزن ریخته گری نیز محدود است و آن را برای ریخته گری های کوچک و متوسط ​​در تولید در مقیاس بزرگ مناسب می کند. ثانیاً، تعداد کمی از ریخته گری های کوچک با الزامات کیفیت بالا می توانند از ریخته گری ویژه (مانند ریخته گری تحت فشار، ساخت گریز از مرکز و ریخته گری سرمایه گذاری) استفاده کنند.
(2) قطعات فولادی با الزامات استحکام مکانیکی بالا برای آهنگری معمولاً به استفاده از قطعات فورج شده نیاز دارند. دو نوع آهنگری وجود دارد: آهنگری آزاد و آهنگری قالب. آهنگری آزاد را می توان از طریق روش هایی مانند آهنگری دستی (شاخه های کوچک)، آهنگری مکانیکی چکشی (بلانک های متوسط) یا آهنگری پرس (بلوک های بزرگ) به دست آورد. این نوع آهنگری دارای دقت کم، بهره وری کم، ظرفیت ماشینکاری زیاد است و ساختار قطعات باید ساده، مناسب برای تولید تک تکه و دسته ای کوچک و همچنین ساخت آهنگرهای بزرگ باشد.
دقت و کیفیت سطح آهنگری های قالب بهتر از آهنگری های آزاد است و شکل آهنگرها نیز می تواند پیچیده تر باشد، بنابراین هزینه های ماشینکاری کاهش می یابد. بازده آهنگری قالب بسیار بالاتر از آهنگری آزاد است، اما به تجهیزات خاص و قالب های آهنگری نیاز دارد، بنابراین برای دسته های بزرگ آهنگری های کوچک و متوسط ​​مناسب است.
(3) پروفیل های پروفیل را می توان با توجه به شکل مقطع آنها به فولاد گرد، فولاد مربع، فولاد شش ضلعی، فولاد مسطح، فولاد زاویه، فولاد کانال و سایر پروفیل های بخش ویژه تقسیم کرد. دو نوع پروفیل وجود دارد: نورد گرم و سرد کشیده شده. پروفیل های نورد گرم دقت پایینی دارند، اما ارزان هستند و برای قطعات ناهموار قطعات عمومی استفاده می شوند. پروفیل های سرد کشیده دارای ابعاد کوچکتر و دقت بالاتری هستند که دسترسی به تغذیه خودکار را آسان می کند. با این حال، آنها گران تر هستند و اغلب برای تولید در مقیاس بزرگ استفاده می شوند و آنها را برای پردازش خودکار ماشین ابزار مناسب می کند.
(4) اجزای جوشکاری اجزای ترکیبی هستند که با روش های جوشکاری به دست می آیند. از مزایای اجزای جوش می توان به ساخت ساده، چرخه کوتاه و صرفه جویی در مواد اشاره کرد. معایب آن مقاومت ضعیف در برابر لرزش و تغییر شکل زیاد است که قبل از پردازش مکانیکی نیاز به درمان پیری دارد.
علاوه بر این، مواد خالی دیگری مانند قطعات مهر شده، قطعات سرد اکسترود شده و متالورژی پودر وجود دارد.
2. مسائلی که در انتخاب انواع مواد اولیه باید مورد توجه قرار گیرد
(1) خواص مواد و مکانیکی قطعات تقریباً نوع خالی را تعیین می کند. به عنوان مثال، برای قطعات ساخته شده از چدن و ​​برنز، قطعات ریخته گری باید انتخاب شود. هنگامی که شکل قطعات فولادی پیچیده نباشد و الزامات عملکرد مکانیکی خیلی زیاد نباشد، می توان پروفیل ها را انتخاب کرد. برای اطمینان از خواص مکانیکی قطعات مهم فولادی، باید بلانک های آهنگری انتخاب شوند.
(2) شکل ساختاری و ابعاد خارجی قطعات پیچیده و ناهموار است که معمولاً با استفاده از روش های ریخته گری ساخته می شوند. قطعات جدار نازک نباید با قالب های شنی ریخته شوند. روش های ریخته گری پیشرفته را می توان برای قطعات کوچک و متوسط ​​در نظر گرفت. قطعات بزرگ را می توان در قالب ماسه ریخت. یک شفت پلکانی عمومی، اگر قطر هر پله تفاوت قابل توجهی نداشته باشد، می تواند از مواد میله گرد ساخته شود. اگر قطر هر مرحله به طور قابل توجهی متفاوت باشد، به منظور کاهش مصرف مواد و کار پردازش مکانیکی، توصیه می شود که قطعات فورج شده را انتخاب کنید. قطعات بزرگ به طور کلی آهنگری آزاد را انتخاب می کنند. قطعات کوچک و متوسط ​​می توانند فورجینگ قالب را انتخاب کنند. برخی از قطعات کوچک را می توان به شکل خالی یکپارچه درآورد.
(3) نوع تولید قطعات تولید شده در مقادیر زیاد باید روش های ساخت خشن با دقت و بهره وری بالا را انتخاب کند، مانند استفاده از مدل سازی ماشین قالب فلزی یا ریخته گری دقیق برای ریخته گری. آهنگرها فورج قالب و آهنگری دقیق را اتخاذ می کنند. پروفیل های نورد سرد یا سرد کشیده شده برای پروفیل ها استفاده می شود. هنگامی که حجم تولید قطعات کم است، باید یک روش ساخت خشن با دقت و بهره وری کمتر انتخاب شود.
(4) تعیین نوع و روش ساخت مواد خام در شرایط تولید موجود باید شرایط تولید خاص مانند سطح فناوری ساخت مواد خام، شرایط تجهیزات و امکان همکاری خارجی را در نظر بگیرد.
(5) به طور کامل استفاده از فرآیندها، فناوری ها و مواد جدید را در نظر بگیرید. با توسعه فناوری ساخت مکانیکی، استفاده از فرآیندها، فناوری‌ها و مواد جدید در تولید بلانک نیز به سرعت در حال توسعه است. کاربردهای ریخته گری دقیق، آهنگری دقیق، اکستروژن سرد، متالورژی پودر و پلاستیک های مهندسی در ماشین آلات روز به روز در حال افزایش است. استفاده از این روش ها میزان پردازش مکانیکی را تا حد زیادی کاهش می دهد و حتی گاهی اوقات نیازهای فرآوری را بدون پردازش مکانیکی با مزایای اقتصادی قابل توجهی محقق می کند. هنگام انتخاب یک جای خالی باید کاملاً مورد توجه قرار گیرد و در شرایط ممکن تا حد امکان از آن استفاده شود.
3. تعیین شکل و اندازه خشن
شکل و اندازه جای خالی اساساً به شکل و اندازه قطعات بستگی دارد. تفاوت اصلی بین قطعه و بلنک در این است که مقدار مشخصی از کمک ماشینکاری به سطحی که قطعه نیاز به ماشینکاری دارد اضافه می شود، یعنی مقدار مجاز ماشینکاری خالی. هنگام ساخت مواد اولیه، خطاهایی نیز ممکن است رخ دهد و تحمل ابعادی تولید مواد خام را تحمل مواد خام می نامند. اندازه هزینه و تحمل ماشینکاری خشن مستقیماً بر میزان کار و مصرف مواد اولیه پردازش مکانیکی تأثیر می گذارد و در نتیجه بر هزینه ساخت محصولات تأثیر می گذارد. بنابراین یکی از گرایش‌های توسعه‌ی تولید مکانیکی مدرن این است که قسمت‌های خالی را اصلاح کنیم، شکل و اندازه آن را تا حد ممکن با قطعات مطابقت دهیم و تلاش برای دستیابی به حداقل پردازش بدون برش. اندازه مجاز ماشینکاری و تلرانس برای بلنک مربوط به روش ساخت بلنک است و با مراجعه به دستورالعمل های مربوط به فرآیند یا استانداردهای شرکت و صنعت در حین تولید قابل تعیین است.
پس از تعیین مقدار مجاز ماشینکاری قطعه، علاوه بر اتصال کمک هزینه ماشینکاری به سطح ماشینکاری مربوطه قطعه، شکل و اندازه آن نیز نیاز به در نظر گرفتن تأثیر عوامل مختلف فرآیند مانند ساخت بلنک، پردازش مکانیکی دارد. و عملیات حرارتی در ادامه تنها مواردی را که باید در هنگام تعیین شکل و اندازه ورقه از منظر فناوری پردازش مکانیکی در نظر گرفته شود، تحلیل می‌کند.
(1) به دلایل ساختاری، برخی از قطعات در فرآیند راه اندازی گیره های فرآیند به سختی گیره می شوند و در طول پردازش تثبیت می شوند. برای سهولت و گیره سریع می توان برجستگی هایی روی قسمت خالی ایجاد کرد که به آن گیره فرآیندی می گویند. ابزار فرآیند فقط برای بستن قطعات کار استفاده می شود. پس از پردازش قطعات، آنها به طور کلی قطع می شوند. اما اگر بر عملکرد و کیفیت ظاهری قطعات تاثیری نداشته باشد، می توان آنها را حفظ کرد.
(2) استفاده از قطعات یکپارچه در پردازش مکانیکی گاهی اوقات با قطعاتی مانند سه یاتاقان کاشی در اجزای دوک ماشین‌های سنگ‌زنی، شاتون‌های اتصال موتورها و مهره‌های باز و بسته‌کننده ماشین‌های تراش مواجه می‌شود. به منظور اطمینان از کیفیت پردازش و راحتی چنین قطعاتی، اغلب آنها را به صورت قطعات یکپارچه در می آورند و پس از رسیدن به مرحله خاصی از پردازش، باز می شوند.
(3) استفاده از قطعات کامپوزیت برای راحتی گیره در طول فرآیند ماشینکاری است. برای برخی از قطعات کوچک شکل با اشکال نسبتاً منظم، مانند کلیدهای T، مهره های تخت، فاصله های کوچک و غیره، چندین قسمت باید در یک قسمت خالی ترکیب شوند. پس از پردازش تا یک مرحله خاص یا تکمیل بیشتر مراحل پردازش سطح، باید به صورت یک تکه پردازش شود.
پس از تعیین نوع، شکل و اندازه بلانک، یک نقشه خالی نیز به عنوان نقشه محصول برای واحد تولیدی بلنک ترسیم شود. ترسیم یک نقشه خالی بر اساس ترسیم قطعه و اضافه کردن مقدار خالی به سطح ماشینکاری مربوطه است. اما هنگام ترسیم، باید شرایط خاص ساخت بلانک را نیز در نظر گرفت، مانند حداقل شرایط ریخته‌گری و آهنگری برای سوراخ‌های ریخته‌گری، سوراخ‌ها و شکاف‌های روی آهنگری، فلنج‌ها و غیره. زاویه کشش و فیله روی سطح ریخته گری و آهنگری. موقعیت سطح جداسازی و سطح جداسازی و غیره. و از خطوط دو نقطه برای نشان دادن سطح قطعه در نقاشی خالی استفاده کنید تا بین سطح ماشینکاری شده و سطح ماشینکاری نشده تمایز قائل شوید.

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید

ارسال درخواست